Niech informację o nim rozpocznie krótki zwrot ku starożytności. Rea (lub z języka łacińskiego: Rhea) to mitologiczna Tytanida, matka bogów, m.in. Zeusa i Hery, tak zwana „Wielka Matka”.
Akronim odsyłający do jej imienia kojarzy tytuł wspomnianego przedsięwzięcia z jego celami i oczekiwanymi rezultatami. Chodzi bowiem o umożliwienie pewnych narodzin. Może REA jako cykl konferencji będzie rozwiązaniem i – wspomagając radzenie sobie z problemami codziennego życia akademickiego - jednocześnie zrodzi generalia w myśleniu o edukacji wyższej na przyszłe lata i ukierunkuje rozwój kształcenia w Uniwersytecie Gdańskim oraz innych uczelniach.
Cykl konferencji REA ma być okazją do twórczej rekonstrukcji zastanej rzeczywistości i przyczyniać się do zaistnienia takich warunków pracy akademickiej uczonych oraz studentów, w których zarówno jedni, jak drudzy będą mogli rozwijać się bez przeszkód, służąc ludziom (jak głosi składane przez nich ślubowanie) gdziekolwiek będą.
To zwrócenie uwagi na miejsce nie jest bez znaczenia w opisie celów konferencji REA. Stanowić może rodzaj bezpośredniej referencji do Procesu Bolońskiego i realizowanej za jego pośrednictwem idei uczenia się bez granic; ani tych kulturowych, czy wiekowych, ekonomicznych lub społecznych, ani terytorialnych.
Chcemy w ramach konferencji REA – zgodnie z kierunkami, zapoczątkowanymi w Bolonii – umożliwiać spójną i owocną pracę naukowo-badawczą i edukacyjną naszych akademików oraz pełne satysfakcji, obiecujące wobec przyszłości uczenie się naszych studentów w Europie; chcemy czynić realnymi ich plany rozwojowe i marzenia; pragniemy tworzyć uczącą się, akademicką wspólnotę.
Jej europejski wymiar odzwierciedla jedno z nośnych haseł Procesu Bolońskiego: Europejski Obszar Szkolnictwa Wyższego.
W integracji z zadaniami opisywanymi pod tym szyldem, powołany w Polsce Zespół Ekspertów Bolońskich[1] zajmuje się wspomaganiem polskiej społeczności akademickiej i – między innymi poprzez konferencje REA, we współpracy z Uniwersytetem Gdańskim - podejmuje realizację swoich funkcji.
Koncentrują się one na osiąganiu warunków, w których jakość życia Europejczyków – w całej jego długości – będzie mogła poprawiać się dzięki edukacji, a zniwelowane w systemie studiów granice pomiędzy państwami uczynią studiowanie naprawdę nieograniczoną, do późnej starości trwającą, wspaniałą intelektualną przygodą.
Cykl REA skupia kadrę akademicką (pracowników naukowo-dydaktycznych z różnych, polskich uczelni, w szczególności - Uniwersytetu Gdańskiego) oraz gości – w roli ekspertów, dyskutantów i prelegentów - zapraszanych, stosownie do podejmowanej problematyki, z kraju i zagranicy. Rozpoczęła go debata wokół problemów styku edukacji szkolnej i akademickiej, w której uczestniczyły Panie Minister: Katarzyna Hall (MEN) i Grażyna Prawelska-Skrzypek (MNiSW).
[1] Zespoły Ekspertów Bolońskich zostały powołane w poszczególnych krajach przez ministrów odpowiedzialnych za szkolnictwo wyższe. Dysponując środkami przeznaczonymi przez Komisję Europejską w ramach programu „Uczenie się przez całe życie” promują rozwiązania wypracowane w Procesie Bolońskim oraz pomagają je wprowadzać do rozwiązań programowych i strukturalnych w krajowych systemach szkolnictwa wyższego. Zapleczem organizacyjnym dla Polskiego Zespołu Ekspertów Bolońskich jest Fundacja Rozwoju Systemu Edukacji, pełniąca rolę Narodowej Agencji programu „Uczenie się przez całe życie”. Wszystkie konferencje z cyklu REA są współorganizowane przez UG i tę Fundację i mają status ogólnopolskich konferencji sygnowanych przez Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego, tak zwanych Konferencji Bolońskich.
Tematyka zrealizowanych siedmiu konferencji REA:
-
„Edukacja szkolna i akademicka w Polsce. Elastyczność i sztywność systemu oświatowego w świetle idei uczenia się przez całe życie i dostępności studiów wyższych”, 28 listopada, 2008
-
„Znaczenie wewnętrznych systemów zapewnienia jakości w świetle nowego podejścia do akredytowania programów studiów”, 13 marca 2009.
-
„Efekty uczenia się – szanse i wyzwania dla szkolnictwa wyższego w Polsce”, 26 czerwca 2009.
-
„Historia życia jest historią uczenia się. Uniwersytet otwarty i nietradycyjni studenci w polskim szkolnictwie wyższym”, 11 grudnia 2009.
-
„Wychowawcze zobowiązania uniwersytetu w społeczeństwie bez elit”, 25 czerwca 2010
-
„Problem Based Learning (PBL) a Ramy Kwalifikacji”, 25 marca 2011.
-
„Uznawanie efektów dotychczasowego uczenia się i walidacja osiągnięć w zakresie edukacji pozaformalnej i nieformalnej. Wyzwania dla szkolnictwa wyższego w Polsce”. 9 grudnia 2011.
Wśród prelegentów zagranicznych wystąpili, m.in.: prof. Hakan Hult (Linkoping University, Sweden), prof. Pierre Dominice (University of Geneva, Szwajcaria) ), Ülle Kesli (University of Tartu, Estonia), Peter Lassey, PhD (University of Bradford, UK) i Jean-Marie Filloque, PhD (University of West Britany – Brest, France)
Ostatnio modyfikowane:
20.12.2011