O pierwszej konferencji z cyklu REA, pt.:
EDUKACJA SZKOLNA I AKADEMICKA W POLSCE
Elastyczność i sztywność systemu oświatowego
w świetle idei uczenia się przez całe życie i dostępności studiów wyższych
Gdańsk, Pałac Uniwersytetu Gdańskiego w Leźnie, 28 listopada, 2008
Gośćmi konferencji, skupiającej władze rektorskie i dziekańskie Uniwersytetu Gdańskiego oraz grono zorientowanych na reformy przedstawicieli środowiska akademickiego, będą:
Minister Edukacji Narodowej, Pani Katarzyna Hall
Podsekretarz stanu w Ministerstwie Nauki i Szkolnictwa Wyższego,
Pani prof.dr. hab. Grażyna Prawelska-Skrzypek
Wokół wypowiedzi, krótko prezentujących aktualną ocenę stanu związku edukacji szkolnej i akademickiej w Polsce, w kontekście zadań realizowanych m.in. przez oba Ministerstwa, a skoncentrowanych na wspieraniu uczenia się przez całe życie i zapewnianiu dostępu do nauki na poziomie wyższym, zainicjowana będzie dyskusja nad – z jednej strony - stykiem tych dwóch etapów i form edukacji przejawiającym się w różnie kształtującym się progu pomiędzy nimi; z drugiej - nad kondycją edukacji, która wyraża się w ciągłości uczenia się ludzi, niezależnie od barier wiekowych, społeczno-ekonomicznych, czy kulturowych.
W perspektywie konferencyjnej debaty oznacza to – między innymi – następujące pytania:
- Dla kogo edukacja? Jak w polskich warunkach dostępność do edukacji na poziomie wyższym warunkowana jest dostępnością do edukacji przedszkolnej i szkolnej? Jakie są możliwości i bariery w zapewnianiu dostępu do nich poprzez współdziałanie? Czy i jakie partnerstwo jest tu pożądane?
- Czy i – jeśli tak – to w jaki sposób współdziałają obydwa resorty? A jak współdziałać powinny, w świetle aktualnych problemów edukacyjnych i społecznych?
- Pytanie o adresata edukacji, może być też postawione w kontekście zadania zapewnienia dostępu do edukacji – w całym jej systemie – także na poziomie wyższym i doktorskim. Sformułowane ono zostało w ramach Procesu Bolońskiego przez ministrów szkolnictwa wyższego krajów Unii Europejskiej, obradujących w Londynie, w roku 2007. Zaproponowane wówczas elastyczne ścieżki kształcenia miały służyć wspieraniu uczenia się przez całe życie oraz zapewnianiu dostępu do edukacji akademickiej. Co o nich w Polsce wiadomo? Czy – istniejąc w jakiejś formie (jakiej? gdzie?) - zwiększają szansę poprawiania jakości naszego życia w każdej z jego faz; studiowania młodzieży wiejskiej, z rodzin ubogich i o niskim kapitale kulturowym? Czy pomagają jednostkom wybitnie uzdolnionym, jak przysłowiowym orłom, „nie chodzić po schodach” lecz przefruwać ponad kolejnymi zaliczeniami i klasami, za pośrednictwem rozwiązań systemowych?
- Jest to więc również pytanie o edukację „narodową”, którą – być może z uwagi na swój szyld – zajmować się ma Ministerstwo Edukacji Narodowej. Zatem, w jaki sposób MEN, a w jaki sposób MNiSW troszczy się i organizuje edukację „narodu”, rozumianego jako społeczeństwo polskie, a nie tylko jako dzieci i młodzież w wieku przedszkolnym i szkolnym?
- W tym kontekście powstają też kolejne kwestie, na przykład, jaki resort jest właściwy dla pieczy nad tak zwanymi Uniwersytetami Trzeciego Wieku i innymi instytucjami edukacji formalnej osób w wieku dojrzałym?
To tylko przykłady możliwych kwestii, zaledwie „dotknięcie” potencjalnego obszaru refleksji.
Na jego tle powstawać będą „praktyczne” rozwiązania w zakresie systemu zapewniania jakości kształcenia i dostępu do oferty edukacyjnej Uniwersytetu Gdańskiego.
Debata toczyć się będzie przez dwa dni, w czterech sesjach poświęconych na dyskusje wokół zagadnień o znaczeniu generalnym (dwie) oraz wokół wątków szczegółowych (kolejne dwie).
Serdecznie zapraszamy!
|
Prorektor ds. Kształcenia
Uniwersytetu Gdańskiego
prof. UG, dr hab. Maria Mendel
|
Ekspert Polskiego
Zespołu Ekspertów Bolońskich
prof. UG, dr hab. Iwona Sagan
|
Ostatnio modyfikowane:
13.11.2008
